گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد

یعنی که تو را می طلبم خانه به خانه

کجای خنده من رنگ زعفران دارد؟

کجای قصه تنور است؟ بوی نان دارد

که باز "های" مرا "هوی" باد می­بلعد

سکوت فرصت نشخوار ، بیکران دارد

نباید از تو بگویم که باد می­دزدد-

- تمام ابر دلی را که آسمان دارد

غروب سایه ی موریانه ها تهوع شب

بدا به حال درختی که استخوان دارد

سرویس پیامک وصل شده.

بنا بر همان دلایلی که همه میدانیم لطفا فعلا از آن استفاده نکنید

لطفا از تلفن هم فقط در شرایط ضروری استفاده کنید

ناسلامتی سال اصلاح الگوی مصرف است و ما همگی اصلاح طلبیم!

ما همه تحت تعقیبیم.

ما همه شب را مغشوش کرده ایم.

ما دستبندهای سبزمان را باز نکردیم مگر برای بستن زخم خون آلود همکلاسیمان.

شیر سهمیه بندی بود و ما قد نکشیدیم. آنقدر کوتاه ماندیم که از لای پاهای آدم بزرگها دیدیم که زنبیل چه کسی پر است از گلوله.

ما متاسفانه بزرگ شدیم !

من دیگر شاعر نمی مانم وقتی در خیابان  به جای رد نرم باران بهاری ، خون شتک میزند به پیاده رو .

من به هم ریخته ام.

ما به هم ریخته ایم.

ما به نظم جدیدی منظم میشویم آقای ناظم. دیگر صف نمی کشیم از جلو نظام نمی کشیم و الله اکبرمان دیگر برای تو گوش نواز نخواهد بود.

من لذت بردم از خواندش . ما همه هیچ

گمان من این است که آنچه هراس انگیز است نه رنگ من که هشیاری من است. که این بار نه دل به "نام" بسته ام نه طمع به "نان" کرده ام. امروز از پس بی نامی و بی نانی خود، این راه به خود می پویم.

و آنچه ماردوش را به غضب آورده طعم تلخ فریاد من است که در زیر دندان میهمانان ناخوانده ی شانه های کریه اش می آید.

من دوازدهمین فرزند کاوه ام.

لیبرالیسم (به انگلیسی: Liberalism) به آرایه وسیعی از ایده‌ها و تئوری‌های مرتبط دولت اطلاق می‌شود که آزادی شخصی را مهم‌ترین هدف سیاسی می‌داند. لیبرالیسم مدرن در عصر روشنفکری ریشه دارد. به صورت کلی، لیبرالیسم بر حقوق افراد و برابری فرصت تأکید دارد. شاخه‌های مختلف لیبرالیسم ممکن است سیاست‌های متفاوتی را پیشنهاد کنند، اما همه آنها به صورت عمومی توسط چند قاعده متحد هستند، شامل توسعه آزادی اندیشه و آزادی بیان، محدود کردن قدرت دولت‌ها، نقش قانون، تبادل آزاد ایده‌ها، اقتصاد بازاری یا اقتصاد مختلط و یک سیستم شفاف دولتی. همه لیبرال‌ها -همینطور بعضی از هواداران ایدئولوژی‌های سیاسی دیگر - از چند فرم مختلف دولت که به آن لیبرال دموکراسی اطلاق می‌شود، با انتخابات آزاد و عادلانه و حقوق یکسان همه شهروندان توسط قانون، حمایت می‌کنند.

Tehran 'like a war zone' as ayatollah refuses to back down on election 

گاردین: تهران منطقه جنگی

۱) عدم اعتقاد به سودمند بودن صلح

۲) مخالفت با اندیشه‌های سوسیالیستی

۳) مخالفت با لیبرالیسم

۴) تبعیت زندگی همهٔ گروهها از دولت (توتالیتر بودن)

۵) تقدس پیشوا تا سرحد امکان

۶) مخالفت با دموکراسی (دموکراسی را بوالهوسی و خودپرستی می‌نامند)

۷) اعتقاد شدید به قهرمان‌پرستی

۸) تبلیغ روح رزم‌جویی

۹) نظام تک‌حزبی

مسعود از آدمهایی است که همیشه می گویم تاریخ به آنها ظلم کرد . شاید شاعری می شد .. معلمی ... پدری ... آدمهایی که مجبور شدند اسلحه ی کثیف را به بغل بگیرند ....

...

این مطلب را برای سالگرد مسعود عزیز نوشته بودم و نمیدانستم دست ما معماری دیگر را از پشت میزش  بلند خواهد کرد.

دلم میخواست "میرحسین" را در افتتاحیه نمایشگاه نقاشی ببینم. "ندا" را در جشن فارغ التحصیلیش. "عزت" را در شب شعر  و خودم را در مزرعه ی پدری.

حالا همه در خیابان هستیم.

شهید نام مبارکی ست

که هیچگاه

نمیدانستم

پیشوند نام نازنین تو خواهد بود

همّتم بدرقهء راه کن ای طائر قدس!
که درازست ره مقصد و من نوسفرم

 ما زنده به آنیم که آرام نگیریم

موجیم که آسودگی ما عدم ماست

ما خشونت طلب نیستیم

آخرین قدم های یک محکوم به مرگ